Η Νορβηγία εγκαινιάζει το μεγαλύτερο εργαστήριο δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα

Ένα πείραμα για το κλίμα

Μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες συνεργάζονται σε μια μεγάλη πειραματική εγκατάσταση που εγκαινιάστηκε στη Νορβηγία με στόχο τη δοκιμή τεχνολογιών για τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα σε μονάδες ορυκτών καυσίμων, μια σχετικά νέα προσέγγιση που έχει προταθεί για το μετριασμό του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Οι τεχνολογίες δέσμευσης του CO₂, εκτιμούν οι εταιρείες, θα επέτρεπαν να συνεχιστεί η χρήση ορυκτών καυσίμων, χωρίς μεγάλες συνέπειες για το κλίμα.

Η νέα ερευνητική μονάδα, κόστους 780 εκατ. ευρώ ονομάζεται Κέντρο Τεχνολογίας του Μόνγκσταντ και βρίσκεται εντός των εγκαταστάσεων ενός διυλιστηρίου στις δυτικές ακτές της Νορβηγίας. Στόχος του ερευνητικού προγράμματος είναι η τελειοποίηση των τεχνολογιών που απαιτούνται προκειμένου οι εκπομπές του διυλιστηρίου να δεσμεύονται και να αποθηκεύονται μόνιμα στο υπέδαφος.

Όμως το φιλόδοξο σχέδιο έχει συναντήσει σημαντικές καθυστερήσεις και η υλοποίηση αυτού του στόχου δεν αναμένεται πριν από το 2020.

Η νέα εγκατάσταση "είναι το μεγαλύτερο εργαστήριο του κόσμου για τη δοκιμή τεχνολογιών δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα" δήλωσε ο Νορβηγός πρωθυπουργός Γιενς Στόλτενμπεργκ εγκαινιάζοντας το κέντρο χθες.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο, οι τεχνολογίες που θα δοκιμαστούν αναπτύσσονται από την γαλλική Alstom και τη νορβηγική Aker Solutions, ενώ το κέντρο ανήκει κατά τα τρία τέταρτα στην κρατική Gassnova, κατά 20% στη νορβηγική Statoil, και κατά το υπόλοιπο ποσοστό στην αγγλο-ολλανδική Shell και τη νοτιοαφρικανική Sasol.

 Πηγή : in.gr

Στη σαμπάνια η φυσαλίδα κάνει τη διαφορά !

Ας ελπίσουμε ότι, παρά την οικονομική κρίση, πολλοί θα ανοίξουν μια σαμπάνια την αυγή του 2012...

Μια νέα γαλλική έρευνα έδειξε ότι οι φυσαλίδες είναι αυτές που, πέρα από το άφρισμα, δίνουν στη σαμπάνια τη χαρακτηριστική γεύση και το άρωμά της, γι’ αυτό τα ποτήρια που αυξάνουν τις φυσαλίδες κάνουν καλύτερη τη γευστική εμπειρία.

Είναι η πρώτη στον κόσμο μελέτη που μελέτησε τόσο λεπτομερώς τη χημεία των φυσαλίδων και διαπίστωσε ότι σε αυτές υπάρχουν μέχρι και 30 φορές περισσότερες χημικές ουσίες που βελτιώνουν τη γεύση και το άρωμα, σε σχέση με το υπόλοιπο ποτό.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, έγινε από ομάδα ερευνητών υπό τον φυσικό Ζεράρ Λιζέ-Μπελέ του πανεπιστημίου της Ρενς Σαμπάνιε-Αρντέν της Γαλλίας και τον χημικό Φιλίπ Σμιτ-Κοπλέν του Ινστιτούτου Οικολογικής Χημείας και Μοριακής Βιοχημείας του Νόιερμπεργκ στη Γερμανία.

Στο παρελθόν, το διοξείδιο του άνθρακα στις φυσαλίδες θεωρείτο ότι απλώς έδινε στο αφρίζον κρασί μια όξινη γεύση κι ένα μικρό μυρμήγκιασμα στη γλώσσα, όμως η νέα μελέτη δείχνει πως ο ρόλος των φυσαλίδων είναι πολύ πιο σημαντικός.

Η νέα έρευνα επίσης αναδεικνύει τη σημασία του ποτηριού της σαμπάνιας και του αφρίζοντος οίνου, το οποίο κατά προτίμηση πρέπει να είναι ραβδωτό, καθώς έτσι ενθαρρύνει την εμφάνιση περισσότερων φυσαλίδων. Καθώς η σαμπάνια χύνεται στο ποτήρι, οι μυριάδες ανερχόμενες προς την επιφάνεια φυσαλίδες σπάνε και εκπέμπουν πάνω από την επιφάνεια του ποτού μια πληθώρα μικροσκοπικών σταγόνων, που δίνουν την χαρακτηριστική γεύση και το διακριτικό άρωμα στο ποτό.

Ο δρ Λιζέ-Μπελέ χρησιμοποίησε ένα πολύ υψηλής ανάλυσης φασματόμετρο μάζας για να μελετήσει λεπτομερώς την χημική σύνθεση των μικροσκοπικών σωματιδίων που πετάγονται από το αφρίζον κρασί και τη σαμπάνια με την μορφή φυσαλίδων, μέσα στις οποίες υπάρχουν, όπως διαπίστωσε, εκατοντάδες διαφορετικές χημικές ουσίες.

Σε επόμενο βήμα της έρευνας, θα συγκρίνει τα χημικά δεδομένα των φυσαλίδων με τις υποκειμενικές γευστικές εμπειρίες των δοκιμαστών οίνων και σαμπάνιας, για να ανακαλύψει τις ακριβείς ουσίες μέσα στις φυσαλίδες που δίνουν την καλύτερη δυνατή γευστική εμπειρία, ώστε να αποκτήσουν οι σαμπάνιες και οι αφρίζοντες οίνοι ακόμα καλύτερη γεύση.

Δείτε ένα σχετικό βίντεο  (Bytesize Science : "A Toast to the Chemistry of Champagne")

"Ανθρακική" γεύση

Γιατί πολλά αναψυκτικά περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα, αφού η ανθρώπινη γλώσσα δεν έχει γνωστό υποδοχέα που να ανιχνεύει το αέριο;

Επειδή το CO2 ενεργοποιεί τον υποδοχέα του ξινού μέσω ενός ασυνήθιστου, άγνωστου μέχρι σήμερα μηχανισμού, αναφέρουν Αμερικανοί ερευνητές στο περιοδικό Science.

Η ανθρώπινη γλώσσα υποτίθεται ότι αντιλαμβάνεται μόνο πέντε γεύσεις: γλυκό, πικρό, ξινό, αλμυρό και ουμάμι (τη γεύση του γλουταμινικού μονονάτριου, μιας ουσίας που χρησιμοποιείται ευρέως ως ενισχυτικό γεύσης).

Εξάλλου, η εντύπωση ότι η ιδιαίτερη γεύση των ανθρακούχων αναψυκτικών οφείλεται στο σπάσιμο των φυσαλίδων  είναι λανθασμένη: η γεύση θα ήταν ίδια ακόμα κι αν έπινε κανείς μια γουλιά μέσα σε θάλαμο πίεσης, όπου το αέριο θα παρέμενε διαλυμένο και δεν θα σχημάτιζε καν φυσαλίδες.

Λύση στο μυστήριο της γεύσης των ανθρακούχων ποτών δίνουν τώρα ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο και των αμερικανικών Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας.

Οι ερευνητές εργάστηκαν με ποντίκια, των οποίων η αίσθηση της γεύσης είναι όμοια με την ανθρώπινη. Τους έδωσαν να πιουν μικρές γουλιές σόδας ή αέριου διοξειδίου του άνθρακα και κατέγραψαν τα σήματα που έστελνε η γλώσσα στον εγκέφαλό τους.

Η σόδα και το αέριο CO2 έδωσαν ίδια αποτελέσματα. Όταν όμως οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα με γενετικά τροποποιημένα ποντίκια, από τα οποία απουσίαζαν οι υποδοχείς του ξινού, τα επίμαχα ηλεκτρικά σήματα εξαφανίστηκαν.

Περαιτέρω εργαστηριακές μελέτες αποκάλυψαν ότι ο υποδοχέας του ξινού φέρει στην επιφάνειά του ένα ένζυμο (την καρβονική ανυδράση 4) το οποίο ενεργοποιείται από τα μόρια διοξειδίου του άνθρακα.

Το ένζυμο απενεργοποιείται από την ουσία ακεταζολαμίδη, η οποία αποδεικνύεται ότι έχει την εντυπωσιακή ιδιότητα να κάνει τα ανθρακούχα αναψυκτικά να φαίνονται μη ανθρακούχα.

Πάντως η ιδιαίτερη αίσθηση που αφήνουν στη γλώσσα τα ανθρακούχα αναψυκτικά οφείλεται και στο γεγονός ότι το CO2 ενεργοποιεί και τους υποδοχής της αφής στο στόμα.