Συνθετικό μόριο αποτρέπει την αθηροσκλήρυνση σε πειραματόζωα

Μια ουσία που χρησιμοποιείται σήμερα σε πειράματα βιολογίας μείωσε την κακή χοληστερόλη του αίματος και απέτρεψε την αθηροσκλήρυνση σε πειραματόζωα που ακολουθούσαν μια ανθυγιεινή, λιπαρή δίαιτα. 

Το συνθετικό μόριο, με την ονομασία D-PDMP, θεωρείται ασφαλές και θα μπορούσε μελλοντικά να δοκιμαστεί και στον άνθρωπο, αναφέρουν στην επιθεώρηση Circulation ερευνητές του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στις ΗΠΑ.

Το D-PDMP αναστέλλει τη σύνθεση του GSL, ενός μορίου που υπάρχει στις μεμβράνες όλων των κυττάρων και διαπιστώθηκε ότι ρυθμίζει το μεταβολισμό της χοληστερόλης σε πολλά μέτωπα: από την απορρόφηση της χοληστερόλης των τροφίμων μέχρι τη μεταφορά της στα όργανα του σώματος και τη διάσπασή της στο συκώτι.

 «Τα σημερινά φάρμακα κατά της χοληστερόλης αντιμετωπίζουν το πρόβλημα σε ένα μόνο μέτωπο: είτε μπλοκάρουν τη σύνθεση χοληστερόλης είτε αποτρέπουν την απορρόφηση μεγάλων ποσοτήτων από τον οργανισμό» επισημαίνει ο Δρ Σουμπρότο Τσάτερτζι, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης.
«Η αθηροσκλήρυνση όμως είναι πολυπαραγοντικό πρόβλημα που απαιτεί παρεμβάσεις σε πολλά σημεία. Αυτό ακριβώς είναι που πιστεύουμε ότι πετύχαμε αναστέλλοντας τη σύνθεση του GSL» τονίζει.
Οι ερευνητές εργάστηκαν αρχικά με ποντίκια τα οποία είχαν τροποποιηθεί γενετικά ώστε να είναι προδιατεθειμένα στην αθηροσκλήρυνση. Τα πειραματόζωα ακολούθησαν για διάστημα αρκετών μηνών μια δίαιτα που αποτελείται κατά 20% από τριγλυκερίδια -το ανθρώπινο ισοδύναμο θα ήταν να τρώει κανείς ένα λιπαρό μπέργκερ τρεις φορές την ημέρα. Το ένα τρίτο των πειραματόζωων δεν ακολούθησαν καμία φαρμακευτική αγωγή, το ένα τρίτο έλαβε D-PDMP και το υπόλοιπο ένα τρίτο έλαβε placebo.

Το πείραμα έδειξε ότι:

Το D-PDMP απέτρεψε σχεδόν πλήρως το σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας και αποθέσεων ασβεστίου στα αγγεία

Έριξε τα επίπεδα της κακής χοληστερόλης LDL και ανέβασε τα επίπεδα της καλής χοληστερόλης HDL

Έριξε επίσης τα επίπεδα της οξειδωμένης LDL, μια ιδιαίτερα επιβλαβή μορφή λίπους που επικάθεται στα τοιχώματα των αγγείων

Έριξε τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, μιας άλλης μορφής λίπους που εμπλέκεται στο σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας

Διατήρησε τη ροή του αίματος στα αγγεία σε φυσιολογικά επίπεδα.

Αύξησε τα επίπεδα ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων

Το πείραμα επαναλήφθηκε στη συνέχεια σε κουνέλια και τα αποτελέσματα ήταν εξίσου ενθαρρυντικά.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, το D-PDMP χρησιμοποιείται σήμερα σε πειράματα μελέτης της κυτταρικής αύξησης και άλλων βασικών λειτουργιών και θεωρείται ασφαλές στα ζώα. Τα πειραματόζωα της μελέτης δεν παρουσίασαν παρενέργειες ακόμα και όταν έλαβαν δόση δέκα φορές μεγαλύτερη από την ελάχιστη αποτελεσματική δόση.

Η ερευνητική ομάδα έχει ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου που βασίζεται στο D-PDMP και θα δοκιμαστεί αρχικά σε ζώα. Οι δοκιμές σε ασθενείς απέχουν πάντως πολλά χρόνια.

Πηγή : in.gr

Καταπολέμηση της χοληστερόλης : Ποιοι θα είναι οι διάδοχοι των στατινών ;

Σήμερα τα καρδιαγγειακά νοσήματα, κυρίως έμφραγμα του μυοκαρδίου και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, εξακολουθούν να αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου, παγκόσμια. Οι πυλώνες της προσπάθειας μείωσης των καρδιαγγειακών επεισοδίων είναι η δίαιτα και άσκηση, η διακοπή του καπνίσματος, η μείωση της «κακής» (LDL) χοληστερόλης, η ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη και η αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης. 

Στη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών τεκμηριώθηκε ο αιτιολογικός ρόλος της LDL χοληστερόλης στην εμφάνιση των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πολλές μελέτες έδειξαν ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να εμφανισθεί ένα έμφραγμα ή ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Έτσι, ξεκίνησαν οι προσπάθειες για τη μείωση της LDL χοληστερόλης με την ελπίδα ότι έτσι θα μειωθούν τα καρδιαγγειακά επεισόδια.

Πριν από το 1990 δεν υπήρχαν αποτελεσματικά φάρμακα που να μειώνουν την LDL χοληστερόλη. Τα διαθέσιμα μέσα που είχαμε ως τότε ήταν η δίαιτα και η χορήγηση χολεστυραμίνης, νικοτινικού οξέος και κλοφιμπράτης. Αυτά τα φάρμακα δεν ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικά και συνοδεύονταν από πολλές παρενέργειες.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έκανε την εμφάνισή της μια νέα κατηγορία φαρμάκων που ονομάστηκαν στατίνες.

Τα φάρμακα αυτά μπορούσαν να μειώσουν την LDL χοληστερόλη αποτελεσματικά και χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες. 

Το 1994 ανακοινώθηκε μία μελέτη που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της πρόληψης των καρδιαγγειακών νοσημάτων αλλά και αυτής ακόμη της ιατρικής επιστήμης. Η μελέτη αυτή έδειξε ότι η χορήγηση μιας στατίνης, της σιμβαστατίνης, για πέντε χρόνια σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή στηθάγχης και υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης οδήγησε σε μια εντυπωσιακή μείωση των θανάτων από καρδιαγγειακά επεισόδια (36%) αλλά και των ολικών θανάτων (30%). Είναι μία από τις λίγες φορές στην ιστορία της Ιατρικής όπου ένα φάρμακο μειώνει τους θανάτους, δηλαδή κάνει τους ασθενείς να ζουν περισσότερο.

Έκτοτε πέρασαν 20 χρόνια στη διάρκεια των οποίων πολυάριθμες μελέτες με διάφορες στατίνες επιβεβαίωσαν αυτά τα αποτελέσματα όχι μόνο σε ασθενείς που είχαν γνωστό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου αλλά και σε όσους είχαν υψηλό κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιαγγειακή νόσο, είτε εξαιτίας πολύ υψηλών επιπέδων LDL χοληστερόλης, είτε εξαιτίας συνύπαρξης άλλων παραγόντων κινδύνου (π.χ. υπέρταση, κάπνισμα κ.τ.λ.). Επιπρόσθετα, μάθαμε ότι όσο χαμηλότερα είναι τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης τόσο περισσότερο μειώνονται τα καρδιαγγειακά επεισόδια. 

Έτσι, σήμερα γνωρίζουμε ότι, δεν υπάρχουν "φυσιολογικές" τιμές LDL χοληστερόλης για όλο τον πληθυσμό, αλλά τιμές-στόχοι για κάθε άνθρωπο ανάλογα με τον κίνδυνο που έχει. Ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, οι διαβητικοί και όσοι έχουν χρόνια νεφρική νόσο πρέπει να έχουν τιμές LDL χοληστερόλης κάτω από 70 mg/dL. Άνθρωποι με πολλούς παράγοντες κινδύνου ή όσοι γεννήθηκαν με πολύ υψηλά επίπεδα χοληστερόλης πρέπει να έχουν LDL χοληστερόλη κάτω από 100 mg/dL και όλοι οι υπόλοιποι κάτω από 115 mg/dL. 

Στη διάρκεια αυτής της εικοσαετίας διαλύθηκαν πολλοί μύθοι σχετικά με την ασφάλεια των στατινών. Έτσι, είμαστε σίγουροι πλέον ότι, οι στατίνες δεν σχετίζονται με εμφάνιση νεοπλασιών ούτε προκαλούν κάποια βλάβη στο συκώτι. Οι μόνες παρενέργειες των στατινών είναι η εμφάνιση πόνων στους μυς σε ορισμένους ασθενείς και μία μικρή αύξηση της εμφάνισης διαβήτη σε άτομα που έχουν τέτοια προδιάθεση. Αντίθετα, το όφελος από τη χορήγηση των στατινών υπήρξε τεράστιο. 

Πραγματικά, τα τελευταία χρόνια οι θάνατοι που οφείλονται στα καρδιαγγειακά νοσήματα έχουν μειωθεί κατά 50% στις προηγμένες χώρες και αυτή η μείωση βαίνει παράλληλα με την αύξηση της συνταγογράφησης των στατινών και τη μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης στον πληθυσμό. Έτσι, οι στατίνες είναι σήμερα τα συχνότερα συνταγογραφούμενα φάρμακα παγκόσμια. 

Ένας από τους περιορισμούς των στατινών είναι ότι ένας σημαντικός αριθμός ατόμων δεν επιτυγχάνει τους στόχους της LDL χοληστερόλης. Σε αυτές τις περιπτώσεις στην αγωγή με μία στατίνη προσθέτουμε την εζετιμίμπη. Η εζετιμίμπη είναι ένα φάρμακο που δεν είναι στατίνη, αλλά μειώνει τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης ελαττώνοντας την εντερική απορρόφηση της χοληστερόλης.  Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας για τη μείωση της LDL χοληστερόλης ανήκει στην ανάπτυξη ανθρώπινων μονοκλωνικών αντισωμάτων, έναντι μίας πρωτεΐνης (της PCSK9) που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των επιπέδων της LDL χοληστερόλης. Η χορήγηση αυτών των μονοκλωνικών αντισωμάτων μειώνει επιπρόσθετα την LDL χοληστερόλη έως 65%.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιορίζονται σε ελάχιστες τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης, ενώ δεν παρατηρείται μυοπάθεια ή αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Αυτά τα φάρμακα βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο κλινικών μελετών και αναμένεται να κυκλοφορήσουν σε δύο χρόνια.