Ξε-βράζοντας βραστά αβγά...

Εντάξει, δεν κατάφεραν ακριβώς να μετατρέψουν μια ομελέτα σε νωπά αβγά, πλησίασαν όμως ένα βήμα πιο κοντά : ερευνητές στις ΗΠΑ και την Αυστραλία μπορούν να επαναφέρουν πρωτεΐνες του βραστού αβγού στην αρχική, ρευστή τους κατάσταση, και υποστηρίζουν μάλιστα ότι η μέθοδός τους θα μπορούσε να έχει σημαντικές εφαρμογές στη βιομηχανία.

Το αβγό έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, μεγάλα μόρια σαν αλυσίδες που διπλώνονται γύρω από τον εαυτό τους και παίρνουν περίπλοκα, προκαθορισμένα σχήματα σε τρεις διαστάσεις.

Οι περισσότερες πρωτεΐνες είναι ευαίσθητες στη θερμότητα, η οποία μπορεί να διαταράξει τους χημικούς δεσμούς που σταθεροποιούν την τρισδιάστατη δομή τους. Οι πρωτεΐνες τότε αποδιατάσσονται, ή «μετουσιώνονται», χάνουν δηλαδή το αρχικό τους σχήμα. Με λίγα λεπτά μαγείρεμα, οι πρωτεΐνες του αβγού τελικά ενώνονται και σχηματίζουν την ενιαία μάζα που ονομάζουμε σφιχτό αβγό.

«Ναι, καταφέραμε να ξε-βράσουμε ένα αβγό κότας» λέει τώρα ο Γκρέγκορι Ουάις, καθηγητής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Άιρβινγκ.

«Στη δημοσίευσή μας, περιγράφουμε μια συσκευή που διαχωρίζει τις αποδιαταγμένες πρωτεΐνες και τους επιτρέπει να διπλωθούν εκ νέου (στο αρχικό τους σχήμα). Ξεκινήσαμε με ασπράδια που είχαμε βράσει για 20 λεπτά και καταφέραμε να επαναφέρουμε μια βασική πρωτεΐνη του αβγού στη λειτουργική της κατάσταση» αναφέρει ο ερευνητής.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση ChemBioChem, αφορά την πρωτεΐνη λυσοζύμη, ένα διάφανο συστατικό του αβγού.

Στο πρώτο βήμα της διαδικασίας, οι ερευνητές πρόσθεσαν στα βραστά ασπράδια μια ουσία που βασίζεται στην ουρία, η οποία σπάει τους δεσμούς των πρωτεϊνών και υγροποιεί το στερεοποιημένο υλικό. Σε μικροσκοπικό επίπεδο, όμως, οι πρωτεΐνες παρέμεναν σβολιασμένες.

Στο επόμενο στάδιο, τα υγροποιημένα βραστά ασπράδια ανακινήθηκαν βίαια σε μια «συσκευή δίνης» που σχεδίασαν οι ίδιοι οι ερευνητές. Οι μηχανικές τάσεις που αναπτύχθηκαν ανάγκασαν τις πρωτεΐνες να επανέλθουν στην αρχική τους μορφή.

Η αλήθεια είναι ότι η επαναφορά της λυσοζύμης στην αρχική της κατάσταση είναι δυνατή και με άλλες, χημικές μεθόδους, ωστόσο ο Δρ Ουάις επισημαίνει ότι η τεχνική της ομάδας του είναι απλούστερη, φθηνότερη και 100 φορές ταχύτερη.

«Η μέθοδος αυτή [...] θα μπορούσε να μεταμορφώσει τη βιομηχανική και ερευνητική παραγωγή πρωτεϊνών» γράφει η ερευνητική ομάδα. Η τεχνική θα μπορούσε να εφαρμοστεί για την ανάκτηση πολύτιμων πρωτεϊνών που μέχρι σήμερα θεωρούνται άχρηστες επειδή έχουν χάσει το σχήμα τους.

Για παράδειγμα, ορισμένα αντισώματα που χρησιμοποιούνται κατά του καρκίνου είναι δύσκολο να παραχθούν με τη συμβατική μέθοδο των γενετικά τροποποιημένων βακτηρίων, καθώς έχουν την τάση να αποδιατάσσονται και να αχρηστεύονται.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι φαρμακοβιομηχανίες είναι αναγκασμένες να παράγουν τα αντισώματα σε καλλιέργειες κυττάρων από ωοθήκες χάμστερ. Η χρήση αυτού του μέσου περιορίζει το πρόβλημα, είναι όμως δαπανηρή και χρονοβόρα.

Η νέα τεχνική επαναφοράς των πρωτεϊνών, λένε οι ερευνητές, θα επέτρεπε την ανάκτηση και αξιοποίηση αντισωμάτων που παράγονται από φθηνά βακτήρια.

Σημαντικά οφέλη θα μπορούσαν να έχουν και άλλοι βιομηχανικοί χρήστες πρωτεϊνών, όπως οι τυροκόμοι και οι γεωργοί.

Ελπίζοντας ότι η μέθοδος θα έχει ευρείες εφαρμογές στη βιομηχανία, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια έχει ήδη καταθέσει αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Πηγή : in.gr

Τα δάκρυα και η χημεία τους

Πώς θα δείχναμε τη λύπη, το θυμό ή την ευτυχία μας εάν δεν υπήρχαν τα δάκρυα ;

Το αλμυρό υγρό που χρησιμεύει για να καθαρίζουν τα μάτια μας έχει και μια άλλη σπουδαία χρησιμότητα : εκφράζει τα συναισθήματά μας. Η πρώτη έκφραση της ζωής είναι το κλάμα, ακριβώς εκείνη η κραυγή που αφήνουν τα νεογέννητα μόλις βγαίνουν στο φως. Έτσι ενεργοποιείται μια σειρά από φυσιολογικές αντιδράσεις, άκρως απαραίτητες για τη ζωή. Όπως είναι, για παράδειγμα, η αναπνοή. Συνάμα, αποτελεί και μια κραυγή βοήθειας μπροστά στην ανησυχία και το φόβο που του προκαλεί η νέα κατάσταση. 

Τα δάκρυα παράγονται συνεχώς σε μικρές ποσότητες από τους δακρυϊκούς αδένες, που βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά του κάθε ματιού, ελαφρώς πάνω από το μάτι και κάτω από το βλέφαρο. Τα δάκρυα κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλη την μπροστινή επιφάνεια του ματιού, καθαρίζουν και λιπαίνουν το μάτι. Μερικά από τα δάκρυα εξατμίζονται, αλλά τα υπόλοιπα αποστραγγίζονται στη μύτη μέσω του δακρυϊκού πόρου.

Υπάρχουν τρία (3) βασικά είδη των δακρύων :

Βασικά δάκρυα : Στα μάτια των θηλαστικών, ο κερατοειδής χιτώνας συνεχώς διατηρείται υγρός από την έκκριση τους. Λιπαίνουν το μάτι και το βοηθούν να κρατήσει μακριά τη σκόνη. Το δακρυϊκό υγρό περιέχει νερό, λιπίδια, λυσοζύμη (μια χημική ουσία που αναστέλλει την ανάπτυξη βακτηρίων στην επιφάνεια του ματιού), πρωτεΐνες (βλεννίνη, λακτοφερίνη, λιποκαλίνη, λακριτίνη, ανοσοσφαιρίνες), γλυκόζη, νάτριο και κάλιο. 

Το δακρυϊκό υγρό είναι ένα τυπικό σωματικό υγρό με περιεκτικότητα σε αλάτι είναι παρόμοια με το πλάσμα του αίματος. Συνήθως, σε ένα 24ωρο, εκκρίνονται 0,75 έως 1,1 γραμμάρια δακρύων. Το ποσό αυτό μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας.

Αντανακλαστικά δάκρυα : Το δεύτερο είδος των δακρύων παράγεται από ερεθισμό στα μάτια από ξένα σωματίδια ή ουσίες, όπως ατμούς κρεμμύδι, δακρυγόνα αέρια ή σπρέι πιπεριού. Αυτά τα αντανακλαστικά δάκρυα προσπαθούν να ξεπλύνουν τις ερεθιστικές ουσίες που μπορεί να έχουν έρθει σε επαφή με το μάτι.

Ψυχολογικά δάκρυα : Η τρίτη κατηγορία δακρύων γενικά αναφέρεται ως κλάμα, είναι αυξημένη δακρύρροια λόγω ισχυρού συναισθηματικού στρες, κατάθλιψης ή σωματικού πόνου. Τα δάκρυα αυτά δεν περιορίζονται μόνο στα αρνητικά συναισθήματα. Πολλοί άνθρωποι κλαίνε όταν νιώθουν ευτυχείς ή από τα γέλια. Στους ανθρώπους, τα συναισθηματικά δάκρυα μπορεί να συνοδεύονται από ερυθρότητα του προσώπου και λυγμούς, βήχα, και μερικές φορές σπασμούς με τη συμμετοχή του άνω μέρους του σώματος. 

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη σχετικά με το περιεχόμενο των δακρύων έγινε από τον Δρ Ουίλιαμ Φρέι, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Αυτός και η ομάδα του ανέλυσαν δύο τύπους δακρύων : τα συναισθηματικά (όπως το κλάμα από μια συναισθηματική αναστάτωση) και αυτά που προκύπτουν από ερεθιστικές ουσίες (όπως το κλάμα από τα κρεμμύδια). Βρήκαν ότι τα συναισθηματικά δάκρυα έχουν υψηλότερα επίπεδα ορισμένων πρωτεϊνών, όπως η εγκεφαλίνη (φυσικό παυσίπονο), μαγγανίου, καλίου αλλά και ορμονών, όπως η προλακτίνη.

Η προλακτίνη, που βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα στις γυναίκες - και ίσως αυτό να εξηγεί το γιατί κλαίνε περισσότερο από τους άνδρες - συνδέεται επίσης με το στρες και το ανοσοποιητικό σύστημα. «Οι χημικές ουσίες που αυξάνονται όταν έχουμε συναισθηματικό στρες χάνονται με τα δάκρυα. Και επειδή το στρες που δεν εκδηλώνεται μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές και εγκεφαλικές ασθένειες, το κλάμα είναι ευεργετικό και για την ισορροπία και για την επιβίωση», επισημαίνει ο καθηγητής Φρέι.

Υπάρχει επίσης η άποψη που λέει πως το κλάμα λειτουργεί ως αναλγητικό, μπορεί να περιορίσει τον πόνο, ωστόσο αυτό δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς. Έμμεσα, βέβαια, εξηγείται ως τρόπος έκφρασης που φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους, ψυχικά και σωματικά, και αυτό έχει καταπραϋντική δράση. 

Επιστημονικές ομάδες ετοιμάζονται να χαρτογραφήσουν τον εγκέφαλο για να εντοπίσουν με τη βοήθεια των απεικονιστικών μεθόδων τις περιοχές και τις μεταβολές που πιθανόν να υφίστανται όταν κάποιος κλαίει. Όλοι πάντως οι ερευνητές συμφωνούν πως το κλάμα ως έκφραση συναισθηματικού στρες διαχωρίζει τον άνθρωπο από όλα τα άλλα έμβια όντα.

Όπως το θέτει άλλωστε ο καθηγητής Φρέι, «είναι ένα από εκείνα τα πράγματα που μας κάνουν ανθρώπους». 

► Ακούστε  την άρια του John Dowland "Go crystal tears" (...like to the morning showers, And sweetly weep into thy lady's breast...) (1597)

Πηγή :  wikipedia