Νέο κράμα είναι πιο ισχυρό από το τιτάνιο

Οι ερευνητές έδωσαν στη δημοσιότητα μια εικόνα του κράματος που δημιούργησαν από τιτάνιο και χρυσό  

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Rice στο Χιούστον δημιούργησαν στο εργαστήριο ένα νέο πανίσχυρο μέταλλο το οποίο όπως αναφέρουν στο άρθρο τους στην επιθεώρηση "Science Advances" είναι τέσσερις φορές πιο σκληρό από το τιτάνιο. Το νέο μέταλλο αποτελείται από ένα κράμα τιτανίου και χρυσού και σύμφωνα με τους ερευνητές θα έχει διάφορες εφαρμογές με πρώτη την χρήση του σε μακράς διαρκείας ιατρικά εμφυτεύματα.

Τα σημερινά εμφυτεύματα σε γόνατα, ισχία και δόντια φθείρονται και πρέπει να γίνει αντικατάσταση τους μετά από λίγα χρόνια. Στην καλύτερη περίπτωση τα σημερινά εμφυτεύματα έχουν διάρκεια ζωής τα δέκα έτη. Το νέο μέταλλο έλαβε την κωδική ονομασία Ti₃Au και σύμφωνα με τους ερευνητές εκτός από πολύ ανθεκτικό είναι και υψηλότερη βιοσυμβατότητα από τα μέταλλα που χρησιμοποιούνται σε ιατρικά εμφυτεύματα. Το μέταλλο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία αθλητικών ειδών και στη βιομηχανία γεωτρήσεων.

Πηγή : Βήμα Science

Αστέρες νετρονίου "σκορπίζουν" χρυσό στο Σύμπαν

        (Φωτογραφία:  Associated Press )

Τα τελευταία χρόνια σtην επιστημονική κοινότητα εμφανίσθηκαν θιασώτες της άποψης ότι ο χρυσός και άλλα πολύτιμα μέταλλα όπως η πλατίνα δεν αποτελούν προϊόν γεωλογικών διεργασιών της Γης αλλά έφθασαν εδώ από το Διάστημα. 

Πρόσφατες θεωρίες κάνουν λόγο για έλευση του χρυσού και της πλατίνας με μετεωρίτες ή άλλα διαστημικά σώματα (αστεροειδείς, κομήτες) που έπεσαν στον πλανήτη μας και διέσπειραν αυτά τα μέταλλα στο εσωτερικό του. Πώς όμως βρέθηκε στους αστεροειδείς και τους μετεωρίτες ο χρυσός ; 
Μια ιδέα που κερδίζει συνεχώς έδαφος είναι ότι η πηγή του χρυσού στο Σύμπαν είναι οι αστέρες νετρονίου και ειδικότερα οι συγκρούσεις που συμβαίνουν ανάμεσά τους. Μια νέα μελέτη έρχεται να στηρίξει αυτή τη θεωρία.

Τα άστρα νετρονίου

Τα άστρα νετρονίου ή πάλσαρ είναι σώματα υψηλής πυκνότητας, σχηματίζονται από άστρα τα οποία έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωής τους και καταρρέουν. Όλα τα πάλσαρ εκπέμπουν δέσμες ακτινοβολίας από τους πόλους τους και καθώς περιστρέφονται γίνονται ορατά από τη Γη ως περιοδικές, σύντομες λάμψεις ραδιοκυμάτων. Ορισμένοι μάλιστα τα περιγράφουν ως "κοσμικούς ραδιοφάρους".

Οι χρυσές συγκρούσεις

Πριν από δύο χρόνια επιστήμονες του Ινστιτούτου Αστροφυσικής Max Planck στη Γερμανία πραγματοποίησαν προσομοιώσεις οι οποίες έδειξαν ότι οι συγκρούσεις αστέρων νετρονίων παράγουν χρυσό. Τώρα ερευνητές του Κέντρου Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian προχώρησαν ένα βήμα περισσότερο όχι μόνο επιβεβαιώνοντας ότι οι συγκρούσεις των πάλσαρ παράγουν χρυσό αλλά υπολογίζοντας και την ποσότητά του. 

 "Εκτιμούμε ότι η σύγκρουση αστέρων νετρονίων παράγει και εκτοξεύει στο Διάστημα ποσότητα χρυσού που αντιστοιχεί στη μάζα δέκα σωμάτων σαν τη Σελήνη" αναφέρει ο Εντο Μπέργκερ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που έχει υποβάλει τη μελέτη της για δημοσίευση στην επιθεώρηση "Astrophysical Journal Letters". 

Πηγή : BHMAScience

Χημεία και Ολυμπιακοί Αγώνες

Το μόριο των Ολυμπιακών Αγώνων

Το νέο μόριο "ολυμπικένιο"
 (φωτογραφία : IBM Research, Zurich; University of Warwick, Royal Society

Ας αφήσουμε τη σκοτεινές σελίδες της χημείας των αναβολικών και ας ασχοληθούμε με άλλες όψεις της χημείας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στα τέλη Μαΐου 2012 οι επιστήμονες Άνις Μίστρι, Ντέιβιντ Φοξ και η ομάδα τους στο πανεπιστήμιο του Γουόργουικ σε συνεργασία με ερευνητές του εργαστηρίου της ΙΒΜ στη Ζυρίχη, με επικεφαλής τον Λίο Γκρος, παρουσίασαν τους Ολυμπιακούς κύκλους σε μοριακό επίπεδο. Συνέθεσαν γραφένιο σε μορφή ενός πεντακυκλικού πολυαρωματικού υδρογονάνθρακα και ονόμασαν το μόριο "ολυμπικένιο" (olympicene). Το ολυμπικένιο έχει μήκος περίπου ένα δισεκατομμυριοστό του μέτρου.

Την αρχική ιδέα για τη δημιουργία ενός τέτοιου «Ολυμπιακού» μορίου είχε ο καθηγητής Γκράχαμ Ρίτσαρντς, πρώην επικεφαλής του Τμήματος Χημείας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και μέλος της βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας Χημείας.

Όπως είπε, ο στόχος, πέρα από την πιθανή εμπορική αξιοποίηση ενός τέτοιου μορίου, ήταν κυρίως να εξάψει το ενδιαφέρον των νέων για τη Χημεία και ειδικότερα για τις δυνατότητες της συνθετικής χημείας, σε συνδυασμό με την λάμψη -και την επικαιρότητα φέτος- των Ολυμπιακών αγώνων.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, δυνητικά έχει ενδιαφέρουσες ηλεκτρικές και οπτικές ιδιότητες και θα μπορούσε μελλοντικά να αξιοποιηθεί σε νέου τύπου φωτοβολταϊκά κύτταρα και σε πηγές φωτισμού όπως οι φωτοδίοδοι (LED).

Το άρθρο για το ολυμπικένιο 

Από τι είναι φτιαγμένα τα ολυμπιακά μετάλλια ;

Για τους αθλητές και για τις χώρες τους τα μετάλλια έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία, όμως τα τελευταία χρυσά μετάλλια που ήταν πραγματικά χρυσά δόθηκαν το 1912.

Αλλά εάν τα χρυσά μετάλλια δεν είναι χρυσά, από τι είναι φτιαγμένα ;

Η ακριβής σύσταση και σχεδίαση των μεταλλίων καθορίζεται από τη χώρα που φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς αγώνες. Όμως υπάρχουν κάποιοι καθορισμένοι κανόνες κατασκευής :

Τα χρυσά και τα αργυρά μετάλλια περιέχουν 92,5% άργυρο

Τα χρυσά μετάλλια πρέπει να είναι επικαλυμμένα με τουλάχιστον 6 γραμμάρια χρυσού

Όλα τα ολυμπιακά μετάλλια πρέπει να έχουν τουλάχιστον 3 χιλιοστά πάχος και 60 χιλιοστά διάμετρο

Τα χάλκινα μετάλλια στην πραγματικότητα είναι μπρούτζινα. Ο μπρούτζος είναι ένα κράμα χαλκού και κασσιτέρου.

Στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, οι νικητές έπαιρναν μόνο ένα ασημένιο μετάλλιο, ένα κλαδί ελιάς κι ένα τιμητικό δίπλωμα. Ίσως ήταν καλύτερα έτσι...

Πίνακας μεταλλίων Ολυμπιακών αγώνων

Η Ελλάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες