Ένα νέο μπλε χρώμα, δύο αιώνες μετά

Το νέο μπλε αποτελείται από οξείδια ύττριου, ίνδιου και μαγγανίου
 (Πηγή: Oregon State University)  

Ο Mας Σουμπραμάνιαν και οι συνεργάτες του στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον ανακάτευαν χημικά προσπαθώντας να αναπτύξουν νέα υλικά για τη βιομηχανία ηλεκτρονικών. Κατάλαβαν όμως ότι είχαν στα χέρια τους μια σημαντικότερη ανακάλυψη όταν είδαν κάτι μπλε να βγαίνει από το φούρνο.

Πρόκειται για την πρώτη μπλε χρωστική που ανακαλύπτεται από τις αρχές του 19ου αιώνα, αναφέρουν οι ερευνητές στο "Journal of the American Chemical Society".

Το νέο ζωηρό μπλε αποτελείται από οξείδια των μετάλλων ύττριο, ίνδιο και μαγγάνιο και πήρε την ονομασία YInMn blue που αντιστοιχεί στα αρχικά των στοιχείων αυτών. Τα οξείδια του μείγματος απορροφούν τα φως στα μήκη κύματος του κόκκινου και του πράσινου αλλά ανακλούν το μπλε, κάνοντας το χρώμα του υλικού να φαίνεται ιδιαίτερα έντονο.

Το YInMn blue είναι μια «σύνθετη ανόργανη χρωστική ουσία», κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει στη φύση. Το τελευταίο σύνθετο ανόργανο μπλε που πέρασε σε μαζική παραγωγή ήταν το μπλε του κοβαλτίου, ένα μείγμα οξειδίων του κοβαλτίου και του αλουμινίου. Είναι όμως τοξικό σε μεγάλες δόσεις, δεν ανακλά καλά τη θερμότητα και επιπλέον τείνει να ξεθωριάζει με το χρόνο.
Υπάρχουν βέβαια και οι φυσικές μπλε χρωστικές όπως το περίφημο λάπις λάζουλι, ένα μπλε πέτρωμα που εξορύσσεται κυρίως στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Η παραγωγή τέτοιων χρωμάτων είναι πιο δύσκολη και ακριβή σε σχέση με τις συνθετικές χρωστικές, και όπως φαίνεται το YInMn blue έχει την προοπτική να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα.

Η ομάδα του Σουμπραμάνιαν στο Όρεγκον έσπευσε να κατοχυρώσει πατέντα για την ανακάλυψη. Λίγο αργότερα, η εταιρεία χρωμάτων εξωτερικού χώρου The Shepherd Color Co. ζήτησε δείγμα της νέας χρωστικής για δοκιμές.

"Μας είπαν αμέσως ότι πρόκειται για εξαιρετικό μπλε, αφού ανακλά τη θερμότητα καλύτερα από ότι το μπλε του κοβαλτίου, είναι πολύ σταθερό και προσφέρει πραγματικά έντονο χρώμα όπως το λάπις λάζουλι" λέει ο Σουμπραμάνιαν. Οι δοκιμές της εταιρείας έδειξαν επίσης ότι το YInMn blue αντέχει το νερό, τα έλαια και την υπεριώδη ακτινοβολία καλύτερα από τον ανταγωνισμό.
"Κάνω αυτήν τη δουλειά εδώ και 27 χρόνια, και στο διάστημα αυτό έχουν αξιοποιηθεί εμπορικά μόνο πέντε ή έξι ανόργανες χρωστικές" επισημαίνει ο Τζέφρι Πικ, υπεύθυνος Έρευνας και Ανάπτυξης στη Shepherd.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία τους, ο Σουμπραμάνιαν και οι συνεργάτες του έπαψαν να αναζητούν νέα υλικά για τη βιομηχανία ηλεκτρονικών και ασχολούνται πλέον με το χρώμα.

Και έχουν ήδη καταφέρει να επεκτείνουν την παλέτα, αφού η προσθήκη τιτανίου και ψευδαργύρου στο μείγμα δίνει μοβ, ενώ πορτοκαλί και κίτρινο και πράσινο αναμένονται να προκύψουν από άλλους συνδυασμούς.

Στο μεταξύ, το YInMn blue έχει γίνει δεκτό ως έκθεμα από τη Συλλογή Χρωστικών «Forbes» του Μουσείου Τέχνης του Χάρβαρντ.

Πηγή : in.gr

Φορητό οινοποιείο : μαγική συσκευή με συνεχή ροή κρασιού

Οι δημιουργοί της συσκευής τσουγκρίζουν δοκιμαστικούς σωλήνες με το κρασί ταχείας παραγωγής. Η εφεύρεσή τους διακρίνεται πάνω στον πάγκο (Πηγή: EPFL / Alain Herzog)  

Είναι κάτι σαν οινοποιείο τσέπης : ερευνητές με αγάπη στο κρασί δημιούργησαν μια μικρή συσκευή που δίνει συνεχή ροή κρασιού και βοηθά έτσι παραγωγούς και σομελιέ να πειραματιστούν με νέες γεύσεις.

Η συσκευή,  την οποία ανέπτυξαν ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αϊόβα και της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης, πιθανότατα δεν αρκεί για να σβήσει τη δίψα ενός γερού πότη, αφού παράγει μόλις 1 ml κρασιού την ώρα.

Προορίζεται για την αναγνώριση του καλύτερου ζυμομύκητα και την βελτιστοποίηση της διαδικασίας της ζύμωσης, απαλλάσσοντας τους οινοποιούς από την ανάγκη για πιο χρονοβόρες δοκιμές.

Η συσκευή φέρει ένα κεντρικό κανάλι μέσα στο οποίο ρέει μια μικρή ποσότητα μούστου. Ο ζυμομύκητας τοποθετείται σε γειτονικά διαμερίσματα, τα οποία επικοινωνούν με το κεντρικό κανάλι μέσω μιας μεμβράνης με τρύπες διαμέτρου μερικών μικρομέτρων. Όταν ο μούστος περάσει μέσα από τις τρύπες, ο ζυμομύκητας απορροφά τα σάκχαρα και παράγει οινόπνευμα και διοξείδιο του άνθρακα. Η διαδικασία ολοκληρώνεται γρήγορα, δεδομένου ότι τα σάκχαρα και οι ζυμομύκητες βρίσκονται περιορισμένα σε τόσο μικρό χώρο.

"Σε ένα παραδοσιακό οινοποιείο χρειάζονται εβδομάδες για να διαχωριστεί ο ζυμομύκητας από το κρασί. Αυτό παύει πλέον να αποτελεί πρόβλημα" λέει ο Ντάνιελ Άτινγκερ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Άιοβα, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Για την εφεύρεση έχει ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον ελβετική σχολή οινοποιίας, ενώ οι ερευνητές ελπίζουν ότι η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες εφαρμογές που βασίζονται στη ζύμωση, για παράδειγμα στη φαρμακοβιομηχανία.

Πηγή : in.gr

Το «αόρατο» πλαστικό πνίγει τους ωκεανούς

Τουλάχιστον 269.000 τόνοι πλαστικού ρυπαίνουν τις θάλασσες της Γης, σύμφωνα με τους υπολογισμούς νέας μελέτης.

Επιστήμονες από 6 χώρες μελέτησαν στοιχεία δεκάδων ερευνών από το 2007 ως το 2013 και υπολόγισαν πως στις θάλασσες «κολυμπούν» σήμερα πάνω από 5,25 τρισεκατομμύρια σωματίδια πλαστικού.

Οι διαφορές στη ρύπανση των ωκεανών σε βόρειο και νότιο ημισφαίριο είναι μικρές (56,8% στο νότιο και 55,6% στο βόρειο). Βόρειος Ειρηνικός και Ινδικός Ωκεανός είναι σύμφωνα με την έρευνα οι πιο «πνιγμένες» στο πλαστικό θάλασσες, με συνολικά πάνω από 155.500 τόνους πλαστικού.

«Πνιγμένη» και η Μεσόγειος

Γεμάτη από πλαστικά είναι και η Μεσόγειος: Οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι στη «γειτονιά» μας πλέουν τουλάχιστον 23.150 τόνοι πλαστικών σωματιδίων.

Οι ερευνητές χτυπούν καμπανάκι κινδύνου, αφού η μεγαλύτερη ποσότητα πλαστικών (92%) είναι μικρο-σωματίδια σε μέγεθος κόκκου άμμου, που καταπίνονται από τα ψάρια και τελικά φτάνουν στο πιάτο μας. Τα μεγαλύτερα κομμάτια σκοτώνουν μεγάλους πληθυσμούς θαλάσσιων ζώων και πουλιών. 

Το 2050 θα υπάρχουν περισσότερα πλαστικά από ψάρια στους ωκεανούς

Μια ανατριχιαστική αλλά αληθινή προοπτική: Η μαζική χρήση πλαστικών έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις που το 2050 οι ωκεανοί θα περιέχουν περισσότερα πλαστικά κατάλοιπα παρά ψάρια, υποστηρίζει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός.

«Το σημερινό σύστημα παραγωγής, χρήσης και απόρριψης των πλαστικών έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις: κάθε χρόνο πετιούνται πλαστικά περιτυλίγματα αξίας 80-120 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και, πέρα από το οικονομικό κόστος, αν δεν αλλάξει κάτι, οι ωκεανοί θα περιέχουν περισσότερα πλαστικά παρά ψάρια (σε βάρος) μέχρι το 2050», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Φόρουμ.

Το Φόρουμ του Νταβός, παρουσίασε μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ίδρυμα της ιστιοπλόου Έλεν Μακάρθουρ και τη συνδρομή της εταιρείας McKinsey.

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, η αναλογία πλαστικών-ψαριών, σε τόνους, ήταν ένας προς πέντε το 2014, θα είναι ένας προς τρεις το 2025 και θα ξεπεράσει τον έναν προς έναν το 2050.

Το Φόρουμ κρίνει αναγκαία «την πλήρη αναδιοργάνωση» της χρήσης περιτυλιγμάτων και πλαστικών γενικότερα αλλά και την αναζήτηση εναλλακτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το πετρέλαιο ως πρώτη ύλη, αφού, αν δεν αλλάξει τίποτα, ο τομέας αυτός θα καταναλώνει το 20% του παραγόμενου πετρελαίου μέχρι το 2050.

Δεδομένου ότι οι πλαστικές σακούλες είναι μιας χρήσης, «το 95% της αξίας των περιτυλιγμάτων, που εκτιμάται στα 80-120 δισεκατομμύρια δολάρια κατ' έτος, χάνεται», προσθέτει το Φόρουμ, ζητώντας να προωθηθεί η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίησή τους.

Πηγές : in.gr και newsbeast.gr

«Ενισχύεται» η θεωρία του RNA για την εμφάνιση της ζωής στη Γη

Το μόριο RNA αποτελούνται από τέσσερα χημικά «γράμματα», τις βάσεις αδενίνη, γουανίνη, κυτοσίνη και ουρακίλη   (Φωτογραφία:  CC BY-SA 3.0 )

Η θεωρία που θέλει το RNA να ήταν το πρώτο βιολογικό μόριο που εμφανίστηκε στον πλανήτη δείχνει να ενισχύεται από τα αποτελέσματα πειράματος στη Γερμανία, το οποίο έδειξε ότι οι βασικοί δομικοί λίθοι αυτού του νουκλεϊκού οξέος παράγονται αυθόρμητα στις κατάλληλες συνθήκες.

Το RNA έχει την ιδιότητα να αντιγράφει τον εαυτό του, περίπου όπως το DNA, επιπλέον όμως έχει την ικανότητα να δρα ως καταλύτης για την επιτάχυνση χημικών αντιδράσεων. Λόγω αυτών των ασυνήθιστων ιδιοτήτων, αρκετοί βιολόγοι πιστεύουν σήμερα ότι η εμφάνιση του RNA ήταν το πρώτο βήμα της εξέλιξης της ζωής στον πλανήτη.

Στους σημερινούς οργανισμούς, το RNA παράγεται από πολύπλοκους κυτταρικούς μηχανισμούς με πολλά μοριακά εξαρτήματα. Αν όμως η θεωρία είναι σωστή, τα πρώτα μόρια RNA πρέπει να εμφανίστηκαν από πολύ απλούστερες διαδικασίες.

Το 2009, η ομάδα του Βρετανού χημικού Τζον Σάδερλαντ έδειξε ότι μια σειρά χημικών αντιδράσεων που μπορεί να συνέβαιναν στη νεαρή Γη δίνουν τις βάσεις κυτοσίνη και ουρακίλη, δύο από τα τέσσερα χημικά «γράμματα» στο αλφάβητο του RNA.

Τώρα, η ομάδα του Τόμας Κάρελ στο Πανεπιστήμιο «Λούντβιχ Μαξιμίλιαν» του Μονάχου αναφέρουν στο περιοδικό «Science» ότι παρήγαγε από το μηδέν και τις δύο άλλες βάσεις του RNA, την αδενίνη και τη γουανίνη.

Το πρώτο στάδιο της διαδικασίας απαιτεί μόνο υδροκυάνιο, μια απλή ένωση που πιστεύεται ότι υπήρχε σε αφθονία στη νεαρή Γη και αποτελείται από τρία στοιχεία με βασικό ρόλο στη ζωή, το υδρογόνο, τον άνθρακα και το άζωτο.

Το υδροκυάνιο αντιδρά εύκολα με νερό και, παρουσία οξέων, δίνει τελικά αδενίνη και γουανίνη. Επιπλέον, το πείραμα έδειξε ότι οι βάσεις αυτές αντιδρούν εύκολα με ριβόζη, ένα σάκχαρο που αποτελεί το βασικό σκελετό του μορίου του RNA.

Μερικοί επιστήμονες εμφανίστηκαν ωστόσο επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι οι συνθήκες στις οποίες αναφέρθηκε η σύνθεση κυτοσίνη και ουρακίλη είναι διαφορετικές από τις συνθήκες που απαιτούνται για την αδενίνη και τη γουανίνη, και επομένως δεν μπορεί να συνέβαιναν ταυτόχρονα στη νεαρή Γη.

Μια εναλλακτική θεωρία είναι ότι η πρώτη ζωή εμφανίστηκε στους ωκεανούς γύρω από υδροθερμικά φρεάτια, οπές στον πυθμένα από τις οποίες αναβλύζει ενέργεια και μια πληθώρα διαφορετικών χημικών.

Πηγή : in.gr

Αέριο θερμοκηπίου 7000 φορές χειρότερο από το CO2

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο ανακάλυψαν ότι μια χημική ουσία που παράγεται από ανθρώπινες δραστηριότητες παραμονεύει στην ατμόσφαιρα και είναι εξαιρετικά μακρόβια σε σχέση με άλλα αέρια του θερμοκηπίου. Ονομάζεται υπερφθοροτριβουτυλαμίνη (PFTBA) και είναι μια ουσία που αν αφεθεί ανεξέλεγκτη μπορεί να έχει μια βαθιά επίδραση στο κλίμα.

Η υπερφθοροτριβουτυλαμίνη είναι σε χρήση από τη βιομηχανία ηλεκτρισμού από τα μέσα του 20ου αιώνα. Χρησιμοποιείται σε διάφορες ηλεκτρικές συσκευές, όπως τρανζίστορ και πυκνωτές. Οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι για το πόσο ευρεία είναι η χρήση του σήμερα.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που τώρα εμφανίζεται στο περιοδικό "Geophysical Recearch Letters" , η PFTBA είναι 7100 φορές πιο ισχυρό στην αύξηση της θερμοκρασίας της Γης πάνω από ένα χρονικό διάστημα 100 ετών από το CO₂.

Ευτυχώς, οι τρέχουσες συγκεντρώσεις είναι χαμηλές. Στην περιοχή του Τορόντο, είναι στο 0,18 ppb (μέρη ανά τρισεκατομμύριο). Αυτό συγκρίνεται με 400ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) για το CO₂. 

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε εφησυχασμένοι γι 'αυτό. Όπως αναφέρει ο Dr Drew Shindell, ένα κλιματολόγος στο Ινστιτούτο Goddard της NASA Διαστημικών Μελετών : "Αυτή είναι μια προειδοποίηση για εμάς ότι αυτό το αέριο θα μπορούσε να έχει ένα πολύ μεγάλο αντίκτυπο στην κλιματική αλλαγή. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις από αυτό τώρα, δεν μας βάζει σε ανησυχία προς το παρόν, αλλά πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν θα αυξηθεί στο μέλλον. "

Mια σειρά από πρόσφατες μελέτες έχουν επιστήσει την προσοχή των επιστημόνων σε άλλα πιθανά νέα αέρια του θερμοκηπίου, όπως η PFTBA.

Οι μελέτες αυτές ήταν μια προειδοποίηση κατά της αύξησης χρήσης τέτοιων ενώσεων χωρίς πρώτα την κατανόηση των επιπτώσεών τους στην αλλαγή του κλίματος.

Και πάλι, το πρόβλημα με την PFTBA είναι η μεγάλη διάρκεια ζωής της. Μπορεί να καθίσει στην ατμόσφαιρα για περίπου 500 χρόνια και, σε αντίθεση με το CO₂, δεν έχει γνωστές φυσικές "καταβόθρες" στη Γη για να την απορροφήσουν, όπως τα δάση και τους ωκεανούς.

Πηγή : Geophysical Research Letters 

Βιοδιασπώμενο νανοσωματίδιο υπόσχεται θεραπεία άσθματος και αλλεργιών

Αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν ένα βιοδιασπώμενο νανοσωματίδιο, το οποίο όταν εισαχθεί στον οργανισμό του ανθρώπου, πείθει το ανοσοποιητικό σύστημα να μην αντιδράσει και να μην εκδηλώσει αλλεργίες ή άσθμα. 

Το περίβλημα των νανοσωματιδίων αποτελείται από το βιοπολυμερές PLGA, ένα συμπολυμερές γαλακτικού και γλυκολικού οξέος, το οποίο έχει ήδη εγκριθεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο «Proceedings of the National Academy of Sciences», οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν του Σικάγο, με επικεφαλής τον καθηγητή Μικροβιολογίας - Ανοσολογίας Στέφεν Μίλερ, έχουν ήδη δοκιμάσει την εναλλακτική θεραπευτική οδό σε πειραματόζωα. 

Όταν το βιοδιασπώμενο νανοσωματίδιο με το αλλεργιoγόνο εισάγεται στο αίμα, το ανοσοποιητικό σύστημα δεν ασχολείται με αυτό, επειδή το θεωρεί αθώο. Στη συνέχεια, το νανοσωματίδιο «καταπίνεται» από ένα μακροφάγο κύτταρο του ανοσοποιητικού συστήματος. Με τον τρόπο αυτό, το ανοσοποιητικό σύστημα εξοικειώνεται με την αλλεργιογόνα ουσία, που κρύβεται μέσα στο νανοσωματίδιο, ως κάτι που δεν είναι επικίνδυνο. Έτσι συνηθίζει να μην αντιδρά, όταν στο μέλλον ο οργανισμός εκτεθεί ξανά σε παρόμοιο αλλεργιογόνο.

 «Είναι μια καινοτόμος, ασφαλής και αποτελεσματική σε βάθος χρόνου μέθοδος για την αντιμετώπιση και εν δυνάμει για τη θεραπεία των ασθενών με απειλητικές για τη ζωή τους αλλεργίες και με άσθμα. Μπορεί να εξαλείψει την ανάγκη για τη λήψη φαρμάκων εφ' όρου ζωής. Πρόκειται για μα καθολική θεραπεία. Ανάλογα με την αλλεργία που θέλεις να εξαλείψεις, γεμίζεις τα νανοσωματίδια με γύρη, πρωτεΐνη φιστικιών, πρωτεΐνη αυγού κ.α.» εξηγεί ο Δρ Μίλερ. 

Μετά την επιτυχημένη πειραματική δοκιμή οι ερευνητές σκοπεύουν έως το τέλος του 2016 να μπορέσουν να ξεκινήσουν τις πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους με αυτοάνοσα νοσήματα, ενώ στην περίπτωση του άσθματος και των αλλεργιών αυτό θα γίνει αργότερα. 

Πηγή : in.gr 

Ο μικρότερος μαγνήτης του κόσμου αποτελείται από ένα άτομο

Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων κατάφερε να δημιουργήσει τον μικρότερο δυνατό σταθερό μαγνήτη, αποτελούμενο από μόνο ένα άτομο. Το επίτευγμα ανοίγει το δρόμο για την παραγωγή μίνι-συσκευών μαγνητικής αποθήκευσης. 
Tο προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ κατείχαν μεγαλύτεροι και πιο ασταθείς μαγνήτες των τριών έως 12 ατόμων.

Το επίτευγμα πραγματοποίησαν ερευνητές από την Ελβετία, τη Γαλλία και τη Σερβία, με επικεφαλής τον Χάραλντ Μπρούνε της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάνης (EPFL), και τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science».

Οι συσκευές μαγνητικής αποθήκευσης, όπως οι σκληροί δίσκοι των υπολογιστών και οι κάρτες μνήμης, γνωρίζουν τεράστια εξάπλωση. Όμως καθώς οι ηλεκτρονικές συσκευές συνεχώς μικραίνουν, αντίστοιχα ασκείται πίεση να χρησιμοποιηθούν ολοένα μικρότερα μέσα μαγνητικής αποθήκευσης. Το αποκορύφωμα αυτής της τάσης είναι οι μαγνήτες ενός ατόμου. Μέχρι σήμερα όμως είχε αποδειχθεί αδύνατο να δημιουργηθούν τέτοιοι σταθεροί μίνι-μαγνήτες που να διατηρούν την μαγνητική ιδιότητά τους και συνεπώς ήταν αδύνατο να κρατούν τις πληροφορίες.

Ο νέος μονοατομικός μαγνήτης είναι σταθερότερος από κάθε άλλη φορά και λειτουργεί στους -233,15^oC. Το εξίσου μίνι-μαγνητικό πεδίο του δημιουργείται από την κίνηση των ηλεκτρονίων του ατόμου του σπάνιου χημικού στοιχείου όλμιου (Ηο). Τα άτομα του όλμιου τοποθετήθηκαν πάνω σε ένα πολύ λεπτό φιλμ οξειδίου του μαγνησίου (MgO), δημιουργώντας έτσι έναν σταθερό μαγνήτη. 

Πηγή : in.gr

Το χάπι της Λήθης

"La femme-piege"

Το 1986, στο κόμικ "Η γυναίκα-παγίδα" του Enki Bilal, η ηρωίδα Τζιλ Μπιοσκόπ, που ζει στο 2025, παίρνοντας χάπια H.L.V. ("Δεν ξέρω τι πάει να πει. Δε θα το μάθω ποτέ. Και δε με νοιάζει...),ξεχνά τι της έχει συμβεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα ("... παράδοξα, αυτή η αίσθηση ακρωτηριασμού ενός σημαντικού μέρους της ζωής μου, με αφήνει εντελώς αδιάφορη ...)

Επιστημονική φαντασία ; Κάθε άλλο.

Ένα χάπι, που κυκλοφορεί ελεύθερα στην Ευρώπη - αλλά όχι στην Αμερική - με το όνομα "Rohypnol" (φθορονιτραζεπάμη) και χορηγείται για πόνους χρόνιων παθήσεων, θεωρείται 10 φορές ισχυρότερο από το Valium.

Το Rohypnol ανήκει στην κατηγορία των βενζοδιαζεπινών (όπως το Stedon και το Xanax) και στην Ελλάδα κυκλοφορεί με τα ονόματα Hypnocedon και Vulbegal (λεξιλόγιο πιάτσας: ύπνος, βούλμπε, κουμπιά, βενζίνες κ.ά.). Χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες της Ευρώπης για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, ως ηρεμιστικό και ως αναισθητικό πριν από το χειρουργείο.

Κυκλοφορεί σε μορφή χαπιού. Είναι άοσμο, άχρωμο και διαλύεται εύκολα σε ανθρακούχα ποτά. Η πρώτη φαρμακοτεχνική μορφή ήταν λευκά δισκία. Μετά τις αναφορές για χρήση των σκευασμάτων για διευκόλυνση βιασμών, η κατασκευάστρια εταιρεία άλλαξε σύνθεση, ώστε να αναδίδεται ένα μπλε χρώμα όταν το δισκίο διαλυθεί στο νερό.

Η δράση 1mg Rohypnol ξεκινά μέσα στα πρώτα 30 λεπτά μετά τη λήψη του και μπορεί να διαρκέσει από 8 ως και 12 ώρες.

Προκαλεί επιλεκτική αμνησία και για το λόγο αυτό έχει συνδεθεί η συχνή χρήση του με σεξουαλικές επιθέσεις, τα λεγόμενα 'date-rapes', όπου τα θύματα δεν μπορούν να θυμηθούν τα γεγονότα που συνέβησαν όσο ήταν κάτω από την επήρειά του.

Από μαρτυρίες προέκυψε ότι μετά από διάστημα μιας βδομάδας αρχίζει να λειτουργεί προοδευτικά η μνήμη, η οποία αποκαθίσταται παρά μόνο στη δέκατη μέρα. Αλλά και όταν επανέλθει η μνήμη, το παρελθόν ανακαλείται με πλήρη απάθεια, σαν να συνέβησαν όλα σε τρίτο πρόσωπο.

Εκτός από την αμνησία που προκαλεί, κατά τη διάρκεια της χρήσης του παρατηρείται έντονη ζαλάδα, υπνηλία και χαμηλή πίεση. Επίσης συχνά υπάρχουν οπτικές παραισθήσεις, σύγχυση, γαστρεντερολογικές διαταραχές καθώς και κατακράτηση ούρων.

Γευματίζοντας με ... τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο

Τα βακτήρια στην αριστερή πλευρά γευματίζουν με μια λεπτή μεμβράνη PET, η οποία έχει εξαφανιστεί στα δεξιά (Πηγή: Shosuke Yoshida et al. / Science)  

Ψάχνοντας στα σκουπίδια ενός εργοστασίου ανακύκλωσης, ερευνητές στην Ιαπωνία ανακάλυψαν το πρώτο γνωστό βακτήριο που διασπά το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο, γνωστό και ως PET, ένα από τα πιο διαδεδομένα και άφθαρτα πλαστικά.

Πλαστικά μπουκάλια, δοχεία πλαστικού και συνθετικές ίνες θα μπορούσαν να γίνουν βορά του μικροβίου σε χωματερές, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό Science, αν και αναγνωρίζουν ότι ο ρυθμός αποδόμησης του PET είναι μάλλον μικρός.

Το άγνωστο ως σήμερα βακτήριο, που έλαβε την ονομασία Ideonella sakaiensis 201-F6, υπολογίζεται ότι χρειάζεται έξι εβδομάδες για να καταβροχθίσει πλήρως ένα πλαστικό μπουκάλι PET στους 30 βαθμούς Κελσίου. 

Δεδομένου όμως ότι τα περισσότερα πλαστικά μπουκάλια παράγονται από PET ανώτερης ποιότητας, τα απορρίμματα θα έπρεπε να θερμανθούν πριν ταϊστούν στα μικρόβια.

Με επικεφαλής τον Δρ Σοσούκε Γιοσίντα, μικροβιολόγο στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κιότο, η ερευνητική ομάδα συνέλεξε 250 αντικείμενα από PET σε εργοστάσιο ανακύκλωσης μπουκαλιών, και αναζήτησε οργανισμούς που τρέφονταν με το πλαστικό.

Αναγνώρισε έτσι το Ideonella sakaiensis, το οποίο διαπιστώθηκε ότι διασπά το PET χρησιμοποιώντας δύο ένζυμα, ασυνήθιστα στο βασίλειο των βακτηρίων. Προϊόντα της διάσπασης είναι δύο μη τοξικές ουσίες που αποτελούν τροφή για το μικρόβιο.

Σχολιάζοντας τη μελέτη σε συνοδευτικό άρθρο στο ίδιο τεύχος του Science, ο Ούβε Μπορνσόιερ, βιοχημικός στο Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ στη Γερμανία, ένα λόγο για «μείζον επίτευγμα».

Επισήμανε όμως ότι ο ρυθμός διάσπασης είναι μικρός και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να εκτιμηθεί η αξία του μικροβίου στη διάσπαση πλαστικών απορριμμάτων.

Μέχρι σήμερα, μόνο λίγα είδη μυκήτων είχαν βρεθεί να διασπούν το PET. Κανένα δεν έχει χρησιμοποιηθεί ως τώρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των σκουπιδιών.

Η παγκόσμια παραγωγή PET εκτιμάται ότι πλησιάζει τους 60 εκατομμύρια τόνους.

Πηγή : in.gr

Φωτίζοντας την πόλη μέσω της… βιοφωταύγειας

Έναν οικονομικό και παράλληλα οικολογικό τρόπο για την φωταγώγηση δρόμων, κτιρίων ή ακόμα και για τον φωτισμό βιτρινών καταστημάτων επινόησε η γαλλική εταιρεία Glowee.

Η λογική του νέου «πράσινου» συστήματος, σύμφωνα με τους υπευθύνους, βασίζεται στην βιοφωταύγεια ή αλλιώς στον βιοφωτισμό – στο φως που εκπέμπεται από διάφορους ζωντανούς οργανισμούς όπως π.χ. τα βακτήρια, οι μύκητες, οι πυγολαμπίδες και διάφοροι θαλάσσιοι οργανισμοί, μέσω της οξείδωσης της πρωτεΐνης λουσιφερίνης.

Για την παραγωγή φωτός, η Glowee χρησιμοποιεί φθορίζοντα βακτήρια Aliivibrio fischeri, που εντοπίζονται σε ένα είδος φθορίζοντος καλαμαριού από την Χαβάη. Τα βακτήρια κολυμπούν μέσα σε ένα ειδικό τζελ με θρεπτικά στοιχεία από τα οποία τρέφονται, εκπέμποντας παράλληλα ένα απαλό μπλε-πράσινο φως.
Τον περασμένο Δεκέμβριο μάλιστα η Glowee, είχε παρουσιάσει το πρώτο της προϊόν στην αγορά, υπό μορφή μιας λάμπας με διάρκεια ζωής τριών ημερών. Πλέον η εταιρεία εργάζεται πυρετωδώς για την ανάπτυξη νέων συστημάτων βιοφωτισμού που θα λάμπουν για περισσότερο από μήνα.

«Πράσινο» φως

Σύμφωνα με τους υπευθύνους της εταιρείας με έδρα στο Παρίσι, το συγκεκριμένο σύστημα βιοφωτισμού, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον φωτισμό διαφόρων σημείων της πόλης, βιτρινών καταστημάτων ή ακόμα και διαφημιστικών επιγραφών, εκπέμποντας ένα απαλό και ευχάριστο στο μάτι φως, το οποίο μοιάζει με την φυσική συνέχεια ενός ξάστερου ουρανού. Κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά την ενεργειακή δαπάνη όπως επίσης τα υψηλά επίπεδα φωτορύπανσης που παρατηρούνται στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Συγκεκριμένα στην Γαλλία, βάσει νόμου τα καταστήματα απαγορεύεται να φωτίζουν τις βιτρίνες τους από την 1 π.μ. μέχρι τις 7 π.μ. με σκοπό την μείωση της ενεργειακής δαπάνης αλλά και της φωτορύπανσης στις μεγάλες πόλεις. Το σύστημα βιοφωτισμού ενδεχομένως να μπορούσε να προσφέρει μια λύση, σύμφωνα με την εταιρεία.

 «Στόχος μας είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που παράγουμε αλλά και που χρησιμοποιούμε το φως» αναφέρει η ιδρύτρια της Glowee Σάντρα Ρέι. «Θέλουμε να προσφέρουμε μια λύση σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία θα μπορούσε να περιορίσει την ενεργειακή δαπάνη κατά 19% - ποσοστό που χρησιμοποιείται για την παραγωγή φωτός».

Πηγή : ΒΗΜΑScience